po polsku

W przeciągu niecałego tygodnia trzęsienia ziemi, tsunami i tajfuny uderzyły w kilka różnych krajów Oceanii, zachodniej i południowo-zachodniej Azji.

Poprzednie posty na Global Voices informowały nas o tym, co się dzieje z tajfunem Ketsana (Ondoj) w terenie w Tajlandii, Kambodży, Laosie, Filipinach, Vietnamie oraz o serii mocnych trżesień ziemi w Indonezji (1 i 2) już w dzień po tym, jak trzęsienie ziemi na Samoa wywołało tsunami.

Poprzez platformy wideo obywatele, którzy doświadczają tych katastrof naturalnych oraz ich skutków dzielili się ich filmami, aby ludzxie z innych regionów pojęli zasięg zniszczeń.

Blog YouTube CitizenTube napisał kilka postów dotyczacych tych wydarzeń. Pierwszy ma playlistę wideoklipów z  skutkami trzęsienia ziemi na Samoa i tsunami:

A ten inny post ma kilka filmów wideo o skutkach trzęsienia ziemi na Sumatrze.

Ten pokazuje rodziny na zewnątrz ich domów, biegnące złapać się barierek na wypadek kolejnego trzęsienia:

Ten tutaj pokazuje widok na ulicę, która wydaję się bardzo zniszczonym i palącym się w jednej części centrum zakupowym:

To następne wideo dotyczy tajfunu (Ketsana) Ondoj, który uderzył w Filipiny. Widać na nim duże powodzie, a kamerzysta pisze w opisie pliku:

Właśnie 5 min temu wróciłem znad brzegu rzeki.  10-15 stopowa różnica poziomów pomiędzy rzeką Marikina a brzegiem zmniejszyła się teraz do tego stopnia, że woda uderza o brzegi Eastwood, Metra Manila. Straznik tego odgrodzonego terenu podchodzi do mnie i rozkłada mi nad głową parasol podczas gdy ja robię zdjęcia telefonem. “Gdzie jest policja lub strażacy?” Zapytałem. On najpierw wskazuje na plamę na rzece o jakieś 300-400 metrów ode mnie “To była kobieta z jej dwuletniem dzieckiem wczepionym w nią. Minęła nad tutaj w środku rzeki -  machające do nas o pomoc. Nic nie mogliśmy zrobić - odpłynęła w przeciągu 5 sekund. Widzieliśmy innych ludzi porwanych przez wodę.” Przyglądał się bezradnie ponad dwudziestu osobom o 200 metrów od nas, siedzących teraz na ich dachach, podczas gdy rzeka szaleje po ich zatopionych domach…czekających na personel ratunkowy, który ma przybyć.

To wideo, również dotyczące powodzi, pokazuje inne oblicze zagrożenia, podczas stale rosnącego poziomu wody grupa dzieci bami się i spędza beztrosko czas:

Wygląda na to, iż humor stał się jednym ze sposobów radzenia sobie z katastrofami naturalnymi na Filipinach. Na przykład w tym poście opublikowana jest wiadomość Gwendolyn Sois, w której opowiada ona ponad 10 lat przynajmniej corocznych powodzi w jej domu, gdzie widać, iż nawet pośród prób ratowania mebli, dobytku i rodziny, jest jeszcze miejsce na zabawę:

5. W środku takiej katastrofy można się nieźle bawić więc wyjęłam aparat i zaczęłam robić zdjęcia. Zrobiłam to, aby wszystkich rozbawić podczas gdy patrzyliśmy na otaczający nas chaos, karaluchy i szczury płynące obok nas, czarne oleiste plamki czasem przepływające obok nas.

Na zakończenie patrzy na to wszystko z perspektywy:

Po takiej klęsce łatwo utracić zmysły, rozpacząć po stratach materialnych (głównie samochodach), lecz błagam, cieszcie się, że udało wam się ocalić życie wasze i waszych rodzin i najbliższych.

Oryginalnie opublikowane przez Juliana Rincón Parra

 Wersja do druku