Trzeciego lipca,  2009, Tatjana Elawaja, bloger z Białorusi opublikowała  prowokujący film wideo pokazujący zabójstwo żołnierzy rosyjskich zatrzymanych przez Czeczenów podczas  wojny 1999 w Czeczenii. Film dostępny był w innych miejscach o wiele wcześniej, jednak gdy Tatjana - na platformie Lifejournal znana jako Zmagarka, “Wojowniczka” - opublikowała go na swoim blogu, reakcja blogosfery piszącej cyrylicą była bezprecendensowa. Ponad  2,000 komentarzy wyniosło blog  Tatjany na górę strony Yandex, głównej wyszukiwarki w Rosji.

W pewnym sensie  Tatjana starała się sprowokować te reakcje. Napisała w opisie w spowim poście na blogu (RUS):

Żołnierze rosyjscy zarzynani przez Czecznów jak świnie. […] Rzeź będzie kontynuowana dopóki Czeczenia nie zostanie zupełnie niezależna […]

Głównie pełne nienawiści, komentarze do postu Tatjany brzmią o wiele gniewniej niż ten tutaj, opublikowany przez użytkownika LifeJournal  rassenstolz:

Czeczenii nie da się pozostawić. Nie chodzi o ludzi, a o krwiożerczą grupę uzbrojonych ludzi. Gdyby Czeczenia była niezależna, mielibyśmy chodowlę islamskiej agresji, ujście dla Muzułmanów w ich wędrówce na północ. Nie wspieram też zachowania Kremla. Ale jeśli ktoś twierdzi, iż Kreml uciska Czeczenów, uważam że to dość lekkie postępowanie. [Ojciec-Kadyrov], wcześniej rebeliant, został nominowany do rządzenia nimi wraz z miesięcznymi zastrzykami dotacji. I po co? Musimy tych ludzi wyciąć jak raka. Nie potrafią oni robić nic poza rabunkiem i zabijaniem. Podczas gdy Czeczeni zabijają naszych na swoich terenach, my będziemy zabijać tych drani w naszym kraju. Rosjanie odpowiedzą równie okrutnie.

Absotulna większość komentarzy jest pełna przekleństw i gróźb. Niektórzy blogerzy obiecali znaleźć i zabić Tatjanę. Użytkownik LifeJournal gutnik_real opublikował prośbę w stylu biurokratycznym do Generalnego Prokuratora Białorusi w sprawie aresztowania Tatjany. Komentarze do postu obrażają nie tylko Czeczenów, ale i Baiłorusinów, Ukraińców, Gruzinów oraz Żydów. Tysiące rozgniewanych głosów wykazało się niecałymi 30% poprawnej leksyki. Tego typu pełnie nienawiści komentarze są popularne na blogach LifeJournal.

Niektórzy blogerzy rosyjscy zwrócili sie do strony LiveJournal   z prośbą o zablokowanie postu Tatjany, lecz LiveJournal zareagował dodając do postu Zaznaczenie o Treści dla Dorosłych: “Treści, które tu się znajdują mogą zawierac materiały tylko dla dorosłych. Aby kontynuowa, musisz potwierdzic, ze masz ukończonych 18 lat.”

Sensacyjny post wzbudził uwagę Bałorusinów na blogach i w neizależnych mediach. 26-go czerwca Mikola Buhaj opublikował artykuł zatytułowany “Rosyjscy Naziści grożą zabójstwem blogerki z Białorusi”(BEL) w Nasha Niva. Artykuł otrzymał ponad 140 komentarzy, co jeszcze się nie zdarzyło na łamach tej opozycyjnej gazety. Większośc komentarzy potępia nietolerancję Tatjany, ale ksenofobiczne komentarze otrzymują jeszcze większą krytykę. Krywich pisze:

Dziękuję Tatjanie za jej odwagę, jej akt pozwolił zachowac honorową twarz nowoczesnej, pragmatycznej młodzieży.

Wielu Białorusinó blogujących na LifeJournal poparło Tatjanę. W jej późniejszym poście,  napisała (BEL, RUS):

Jak na stan dzisiejszy, 1,010 osób dodało mnie do znajomych. Bardzo mnie cieszy fakt, iż jest wśród nich wielu miłych, rozsądnych i interesujących ludzi. Ich odpowiedzi pozwalają im pokazac prawdziwą twarz i zdecydowac, czy nasze ścieżki się zbiegają.

Wsparcie okazali również ukraińscy nacjonaliści.  Guzj z LifeJournal, reprezentujący  organizację [ultras], pisze:

Sojusz Narodowy wspiera cię! Chłopcy są gotowi cię bronic, powiedz tylko kiedy i gdzie mają byc!

Na jej dostępnej dla wszystkich stronie Facebook, Tatjana napisała (ENG):

Starałam się jak mogłam, aby ten konlikt pozostał na Lifejournalu. Nigdzie nie chciałam o tym pisać. Ale białoruscy niezależni dziennikarze mieli inne plany, to znaczy tu jest link do artykułu z “Nasha Niva” o poście na moim blogu zatytułowanym “Czeczeni zażynają rosyjskich żolnierzy jak świnie”. Zawiera on film, na którym czeczeńscy separatyści zabijają Rosjan + mój komentarz. Komentarz mówi mniej więcej: ” Nie popieram takich brutalnych czynów, lecz będą oni je kontynuowac dopóki rosyjskie wojska okupujące Czeczenię pozostaną tam”Wybuchł wielki skandal. 2000 komentarzy i inne rzeczy. Napisano kilka podań do Biura Prokuratora Czeczenii i Rosji o wszczęcie postępowania o propagowanie nienawiści etnicznej.  2000 osób chciało widziec mnie martwą. Lecz ja nadal żyję i mam zamiar uszczęśliwic was prawdą. Nawet jeśli nie jest ona miła. Jak to się mówi - witamy w prawdziwym świecie. Bez różowych okularów

Jako aktywistka dla białorusińskiej organizacji młodzieżowej  Bunt (“Rebelia”), Tatjana znana jest ze swej aktywnej anty-Rosyjskiej pozycji. Otwarcie wspiera kraje po-sowieckie, które mają problemy z Rosją. Jest również bardzo przejęta wynikiem wyborów w Iranie.

Prorządowi białoruscy blogerzy również odpowiedzili na post Tatjany.  Stas Allov, autor prorządowego portalu “Koło Walki Patriotycznej Białorusi” uważa, że blogerami kieruje Zachód.  Oto, co  napisał (RUS) na swoim blogu o doniesieniach białoruskich blogerów co do ostatnich wydarzeń w Iranie i Chinach:

Wielu tak zwanych “Białoruskich” “jeansowych” aktywistów oppozycyjnych […], jakby pod dyrekcją batuty dyrygenta, […] wraz z ich rosyjskimi kolegami zaczęło bronic irańskiej opozycji oraz chińskich rebeliantów.

I [robili to w miarę równocześnie]. Gdy doniesienia Zachodu skupiły się na Iranie, oppozycyjni aktywiści równocześnie pisali o Iranie. Gdy ciężar przesunął się na Chiny, […] ci użytkownicy LifeJournal nagle zaczęli pisac o Chinach. Było tam wiele materiałów. Wiele zdjęc ([skąd oni je wzięli?]), historie w połączeniu z perskimi cytatami (tak, jakby nagle wszyscy nauczyli się perskiego…). […]

Zważywszy na wzrost przypadków [ang], w których dzieci urodzone z japońskiej matki i ojca-obcokrajowca są porywane przez swoje rodzicielki i przywożone do Japonii bez zgody ojca,  Stany Zjednoczone, Francja, Kanada i Wielka Brytania wezwały ostatnio Japonię do podpisania  Konwencji Haskiej. Traktat, który mówi o międzynarodowych uprowadzeniach dzieci, wszedł w życie w 1983 roku w celu zapewnienia specjalnych środków prawnych, które umożliwiałyby szybkie odesłanie dzieci w miejsce ich pierwotnego zamieszkania.

By flickr user id: ajari.

Jak do tej pory, Japonia jest jedynym krajem z Wielkiej Siódemki (G7), który nie podpisał traktatu. Oznacza to, że japoński rząd nie ma obowiązku podawać żadnych informacji na temat dziecka lub matki, którzy wrócili do Japonii, nie może też prosić rodzica, żeby oddał dziecko.

Ponadto, wśród obywateli poziom wiedzy na ten temat jest bardzo niewielki, a główne media nie pomagają zmienić tej sytuacji. Blogger i działacz Debito komentuje oraz krytykuje [ang] sposób przedstawiania uprowadzeń dzieci przez NHK (Nippon Hōsō Kyōkai, japoński publiczny nadawca radiowo-telewizyjny), w których podawane przypadki i informacje były nastawione tendencyjnie wobec ojców z zagranicy.

Obejrzałam dzisiaj rano sprawozdanie NHK i muszę uczciwie przyznać, że było głęboko rozczarowujące. Po podaniu kilku statystyk na temat rozwodów na świecie (około 20 tys. przypadków w zeszłym roku, blisko dwa razy więcej niż 10 lat temu), NHK przedstawiło w wielkim skrócie trzy sprawy: […]

Wszystkie kończyły się typowymi porównaniami (w stylu: skoro wszyscy tak robią, to dlaczego nie Japończycy), wspominając mimochodem o rzekomych przypadkach, w których matki nie-Japonki porywały japońskie dzieci za ocean (co oznaczało, że teraz nagle to japońscy ojcowie byli kawaisou [biedactwa]; w rezultacie wynikało z tego, że to Japończycy są poszkodowani). Japońskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych (MOFA) zostało zacytowane jako niezdolne do skomentowania faktu, czy Japonia będzie w stanie podpisać haską konwencję.

NHK nie wspomniało także ani słowem, że nie zdarzyła się nawet jedna sprawa, w której dziecko zostałoby oddane zagranicznemu rodzicowi przez japoński sąd (odwrotne twierdzenie jest nieprawdą) oraz że to Japończycy są sprawcami przestępstw (oraz że nie honorują zagranicznych orzeczeń sądowych dotyczących opieki rodzicielskiej, jak było np. w sprawie Murray Wood'a), a także (i tu mówię z własnego doświadczenia, nie mając możliwości zobaczenia moich dzieci przez ponad 5 lat) że system Koseki [japoński system rejestracji rodzin] po rozwodzie odmawia obcokrajowcom wszelkich tytułów rodzicielskich oraz dostępu do japońskich rodziców.
NHK zbyt mocno próbował okazywać współczucie japońskim matkom porywającym dzieci oraz ogólnie pozycji Japończyków (ignorując dzieci oraz to jak wpływa na ich życie brak obydwojga rodziców). Co za bzdety.

Prawnik Kawahara wzywa do bardziej aktywnego i odpowiedzialnego działania polityków różnych partii.

国際離婚して、日本に子どもを連れ帰る日本人妻が多く、現に、カナダやアメリカから、条約を批准していない日本が批判を浴びています。[…]
都議会議員選挙の後、国会審議が止まっています。
国会議員は、法律の制定改廃が仕事でしょう。
いくら、総理大臣の問責決議が参議院で可決され、衆議院議員選挙が近いからといって、国会議員たるもの、国会審議を放置するのは、無責任すぎます。
多くの大事な法案が、廃案になりそうです。
馬鹿げています。
日本は、ますます国際社会から取り残されそうです。
野党の民主党も、いくら政権交代の可能性が大だとしても、国の政治は、与野党が協力して、粛々と動かすべきでしょう。

Inny prawnik, Mori, również wyraża swoją opinię na temat porwań dzieci, ale ma dużo więcej wątpliwości co do ‘międzynarodowości’ tego problemu.

日本人女性が外国人と結婚し、子供を産んだ。しかし、夫婦仲がうまくいかず、子供を連れて日本に帰国した。
我々日本人からすると、「フーン」と思うだけである。
ま、「夫婦仲が悪い夫が、ある日、会社から帰ると、妻は子供連れて実家に帰り、家の中はもぬけのからだった」、というのは、日本では日常的で、これが離婚訴訟で問題になることもない。

しかし、外国では、こういう行為は子供を奪い取る「犯罪行為」と考えているところがかなりある。
特に、日本人女性の場合、日本に帰ると「聞く耳を持たない」という感じで、夫から手紙が来ても無視し、あるいは居場所さえ知らせない、というケースがある。
[…] そこで、米英仏などが、日本に、このハーグ条約への加盟を強く迫っている。しかし、取引法の分野と異なり、家事法の分野は、なんでもかんでもグローバル化 すれば良いというものではない。やはり、各国の文化にあわせた処理を行うべきで、ハーグ条約への加盟すべきか、安易に結論をだすべきではない。

Ale porwania dzieci nie dotykają tylko rodziców z Zachodu, jak wskazuje menadżer bloga/agencji, która zajmuje się aranżowaniem małżeństw zagranicznych.

このハーグ条約、欧米ではおよそ80カ国が調印しているが、日本や韓国、中国、フィリピンなどアジア諸国はほとんど調印していないらしい。
また、日本国内でも中国人と結婚した日本人男性から「妻が無断で子を連れて中国へ帰ってしまった。子を連れ戻したい」という多数の相談が外務省などに寄せられているらしい。
その一方、日本人男性と中国人女性の夫婦が日本国内で離婚し、裁判で親権を争うと、今後、中国人女性側は子供と会ってはいけないという結果がでている話を数件聞いている。
どちらにしろ罪の無い子供たちが一番苦しんでいるはずだ。
はやく、日本国内での法律の整備が必要と感じる。

Od dawna już egipscy blogerzy nie byli zgodni.  Ale nowa  zbrodnia na tle nienawiści religijnej i rasowej w Niemczech, której ofiarą stała się muzułmańska Egipcjanka, Marwa El Sherbini, zjednoczyła ich w zbiorowym potępieniu międzynarodowych mediów ignorujących przestępstwa wymierzone w muzułmanów na Zachodzie. Historia sięga sierpnia 2008 roku, kiedy Marwa złożyła w sądzie pozew o zniesławienie przeciwko swojemu przyszłemu zabójcy, Axelowi. Powód? 28-letni bezrobotny Niemiec nazywał ją “terrorystką”, ponieważ nosi w hidżab – zasłaniającą głowę chustkę. Jednak w ostatnią  środę w niemieckiej sali rozpraw Alex ranił ją śmiertelnie 18 razy, tuż po tym, jak sędziowie ogłosili, że kobieta wygrała sprawę przeciwko niemu i że będzie musiał zapłacić 2800 Euro grzywny za swoje obelgi. Marwa, 32-letnia Egipcjanka, była żoną egipskiego naukowca, który w Niemczech przebywał na stypendium naukowym. On też został ranny podczas incydentu w sądzie i w stanie krytycznym przebywa teraz w szpitalu, balansując na granicy życia i śmierci.

Blogerka Zeinobia wyraziła swoją złość w poście zatytułowanym: “A co gdyby była lesbijką“, gdzie pisze:

W dniu kiedy została zasztyletowana, ta kobieta, 32-letnia Marwa El-Sherbini, była w ciąży ze swoim drugim dzieckiem. […] To bardzo oczywisty przykład zbrodni na tle nienawiści, ale w odróżnieniu od innych zbrodni tego rodzaju – homofobicznych oraz antysemickich – ta wiadomość nie znalazła się na pierwszych stronach gazet na całym świecie, i naprawdę nie rozumiem dlaczego!! To przestępstwo rasistowskie, kobieta została po prostu zadźgana na sali sądowej, na miłość Boską. I to ma nie być wystarczająco ważne, żeby się znaleźć w mediach, tak jak powinno!! To była matka w ciąży, na miłość Boską. Niech Allah błogosławi jej duszy, stała się męczennikiem w obliczu rasizmu i nienawiści.

Ahmen esmat zadawał podobne pytania na Twitterze.

Ta sama myśl przebrzmiewała na blogu  Hishama Mageda który postanowił udać spekulacje:

Zagrajmy w grę CO JEŚLI, po prostu wyobraźmy sobie, że sytuacja ulega odwróceniu i ofiara jest człowiekiem z Zachodu i zostaje zadźgana przez muzułmańskich ekstremistów, albo przez ludzi, których media zwykły nazywać „mniejszościami” w Egipcie i dzieje się to w dowolnym miejscu na świecie – albo – Boże Broń – w którymś kraju na Bliskim Wschodzie! Na pewno usłyszelibyście szum globalnej opinii publicznej, a także świata Internetu!

Blogger Bikya Masr, który śledził wydarzenia związane z tą sprawą, pytał się, czy Marwa może być symbolem łączącym ludzi. Zażądał też natychmiastowego działania na dyplomatycznych i krajowych szczeblach:

„Na całym Bliskim Wschodzie, gniew osiągnął wysoki poziom. Ten gniew nie powinien jednak stać się tylko przypadkowym aktem krytyki przeciwko Niemcom czy Niemczech. W każdej kampanii, która tworzona jest, aby odnieść sukces, należy zachować pewne pozory spójności. I odniesie sukces, jeśli Sherbini naprawdę jest symbolem, który może zjednoczyć ludzi,  tak jak w Iranie jest nim Neda.
[…]
Czy ludzie wierzą, że Sherbini to symbol? […] Egipcjanie powinni być przed wszystkim oburzeni, że kobieta została znieważona za to, że nosi hidżab oraz że jest Egipcjanką. Rząd powinien wysłać silny sygnał do krajów europejskich, że takie zachowanie jest niedopuszczalne, ale wybrał milczenie. Dlatego to społeczeństwo egipskie musi podjąć działanie.
[…]
Pozwócie nam maszerować ulicami przed Ambasada Niemiec i domagać się pełnego dochodzenia i sprawozdania na temat sprawy Marwy. Bo jeśli Niemcy nie mogą tego zrobić, to okazuje się po raz kolejny, że europejska nienawiść do muzułmanów i Arabów jest silniejsza niż ich tzw. „wolność”. Tak, Marwa jest symbolem, ale powinien być symbolem, który łączy, a nie dzieli.”

Kolejny blogger, Sadafat pisze:

Egipscy blogerzy komentujący i dający ujście swojej frustracji na Twitterze.

Wael: Ś.P. #Marwa, ciężarna Egipcjanka nosząca chustę śmiertelnie raniona 18 razy na oczach 3-letniego syna w Niemczech.
Elmonkez: To kolejny przykład dlaczego nikt nie dba o nasze życie w innych krajach, bo nasz rząd nic nie robi w sprawie takiego gówna. #Marwa
SomeMuslimMan: Świat, który reagował na morderstwo #Nedy zamilkł w przypadku #Marwy. Ś.P.
Waelabbas: Żądam, żeby morderca #Marwy był sądzony tak jak Muzułmanin, który zasztyletował Żyda!!!
Harvarddr: Zabójca #Marwy musi być sądzony jak zbrodniarz pierwszej kategorii. Niemiecki system musi udowodnić, że nie jest uprzedzony do muzułmanów.
Jeśli chodzi o mnie, postanowiłam napisać te oto słowa na moim blogu  Lasto Adri:

Zgodnie z oczekiwaniami przemówienie prezydenta Stanów Zjednoczonych Baracka Obamy zaowocowało różnymi, sprzecznymi reakcjami egipskiej blogosfery. Chociaż wiele osób chwaliło jego elokwencję, charyzmę, intelekt i znajomość historii arabskiej i muzułmańskiej, wielu uważało, iż było to samo przemówienie, które usłyszeli z ust poprzedniego prezydenta, tylko w lepszej formie. Prawie wszyscy zgodni są co do oczekiwania na działania udawadniające rzekome “dobre intencje”.

Pierwsza optymistyczna opinia pochodzi z ust Ahmeda, który powiedział, że jest szczęśliwy z gestu Obamy w kierunku świata islamskiego:

Kolejny blogger,, Ahmed Shokier, przeanalizował mowę Obamy, a następnie doradził swoim czytelnikom, że Obama nie jest ani wielim Imamem muzułmanów, ani nawet muzułmaninem, więc mają wobec niego duże oczekiwania. Zaznaczył również, że mowa nie była skierowana wyłącznie do muzułmanów, ale była obserwowana przez amerykańskich wyborców, ale też i Izrael, i nie-muzułmanów.

Shokeir mówi między innymi:

W odpowiedzi na opinię Shokier, Desert Cat przedstawia swoją:

Komentarz Desert cat został wsparty przez inną blogerkę, Fattractive Egyptian woman, która nie popierała przygotowań podjętych przez rząd co do tej wizyty:

Podobnie jak wielu ludzi, nie byłam zadowolona, gdy Obama wybrał Egipt. Och, oczywiście, prestiż, jesteśmy najlepszym krajem na świecie, bla bla, ale co o wszystkich nadużyciach i mniej niż demokratycznych procedurach jakie tutaj mamy?

Następnie publikuje komiks autorstwa Sherifa Arafy, egipskiego pisarza, na temat  czystości Kairu, która zakończy się jak tylko Obama opuści kraj:

Po wizycie Obamy (lewy górny róg a potem zgodnie z ruchem wskazówek zegara):
1) Oddajcie drzewo [palmowe] do magazynu.
2) Oczywiście, że egzaminy są przesunięte ze względu na gości, przecież to nie Harvard.
3) Guwernator na lewo?
4) Widziałam kogoś kto polityzował na uniwersytecie, proszę pana, nazywa się Obama!
5) Musimy wszystko odnieśc na miejsce.

Adel, 23-letni bloger zrobił przerwę w przygotowaniach do końcowych egzaminów, aby słuchac przemówienia. Podobnie jak wielu innych, w tym Blue Stone [Ar], Mahmoud25x [Ar], Nawarę Negm [Ar], autora GVO Marwę Rakha -która uważałą, że magia mowy Obamy polegała na jego czarującym uśmiechu - i Doaa [Ar], który uważał, że Obama próbował flirtowac i zadowolić wszystkie strony, a jego przemówienie nie prowadzi do konkretnych zmian. Pisze on:

Fattractive Egyptian woman kontynuje w swoim doskonałym poście:

Och, powiedział wszystko odpowiednio. Cytował wersety z Koranu. Powiedział al-salamu Alaykum. Powiedział, że Islam miał wielki wkład w rozwój zachodniej cywilizacji. Przyznał się dumnie do muzułmańskich korzeni. […]
Retoryka była piękna. Tak piękna, że wielu ludzi nie zauważyło lub zdecydowało się ignorować fakt, że nie wiele się zmieniło. […] Amerykańskia polityka pozostała taka sama. Interesy Ameryki są nadal na pierwszym miejscu, i tego mozna było się spodziewać.

Zdjęcie arabskie dla Hagg, właściciel lokalnego baru w Garden City, ogląda mowę Obamy.

Natomiast Zeinobia porównuje Obamę do późnego John F Kennedy'iego,  Arabist porównał jego wizytę z tą Nixona z 1975 roku, inni - jak  Egyptian citizen, poszedł o krok dalej i porównał tę mowę do egipskiego prezydenta Anwara El Sadata w Kneset, w Izraelu w 1977 roku, przed traktatem pokojowym Camp David zawartym pomiędzy Egiptem i Izraelem.

Egyptian Citizen opublikował nagrania filmowe obu przmówień, a potem powiedział:

Kolejny blogger, Ha'er fi donia Allah, dotyka tematu z innej perspektywy. Martwi się o stan zdrowia egipskiego prezydenta Mubaraka, bo nie odebrał Obamy z lotniska:

Sandmonkey, który uczestniczył w tym wydarzeniu, napisał swoje uwagi za kulisami, a następnie wspomniał małą demonstrację, która miała miejsce przed Uniwersytetem w Kairze.

Fattractive Egyptian woman, zakończyła post z optymizmem:

Więc to mój dodatek. Pozostaje pytanie, czy Obama jest rzeczywiście i prawdziwie szczery w jego słowach? Czy też jest, jak to ujął ten artykuł ujmuje po prostu kolejnych Napoleonem, człowiekiem, który “uszanował Islam w celu postawienia na pierwszym miejscu [jego] własnych interesów materialnych kosztem miejscowej ludności?”

Ale choćjestem cynikiem, to nie znaczy, że nie mam nadzieji. Będziemy musieli poczekać i zobaczyć, jak każdy mówi, czy Obama zrobi to, co obiecał. Intencje się liczą, ale bez czynów, są niczym.