25 listopada to Międzynarodowy Dzień Walki z Przemocą Wobec Kobiet, a wielu ludzi i organizacji poprzez format wideo wyraża swoje potrzeby zakończenia przemocy oraz starania, jakie podejmują aby zapewnić kobietom bezpieczniejsze warunki życia.

słowa takie jak przemoc muszą przerwać CISZĘ [SILENCE]

UNIFEM, na kanale You Tube Say No to Violence [powiedz nie przemocy] udokumentował niektóre akcje podjęte dookoła świata w celu zakończenia przemocy. Pierwsze wideo pokazuje żeńską szkołę średnią Ngara w Nairobi, w Kenii, gdzie dziewczętą uczone są jak powiedzieć Nie Przemocy, bronić swoich praw i jak radzić sobie z gwałtem, obrazą, przemocą i innymi przejawami przemocy w stosunku do kobiet:

Równiez w Kenii, w Narodowym Szpitalu Kenyatta National Hospital znajduje się Centru Odnowy z Przemocy w Rodzinie, gdzie kobiety i ich dzieci mogą się udać i otrzymać opiekę w wypadku przemocy. W tym filmie pokazane są historie prowadzenia centrum, kontekst w jakim ono istnieje oraz wypowiedzi kobiet, ktore doświadczyły przemocy:

W Peru, organizacja Flora Tristan protestuje i organizuje masowe zgromadzenia w związu z innym aspektem, jaki uważa za związany z przemocą wobec kobiet: odmową dostępu do bezpłatnych środków regulacji narodzin oraz nowym prawem, według którego tabletka wczesnoporonna  ('dzień po') nie będzie rozdawana za darmo. Organizacja będzie przeprowadzać kampanię edukacyjną w parku w Limie i rozdawać w symbolicznym proteście informacje o regulacji narodzin oraz rozdawać tabletki wczesnoporonne i pakiety kontroli narodzin:

W kontekscie Ameryki Łacińskiej i Karaibów UN-INSTRAW publikuje to wideo jako część kampanii uświadamiającej :

Latinoamérica y el Caribe es un lugar peligroso para las mujeres. Más de 50 por ciento de las mujeres de la región han sido objetos de agresiones. En la República Dominicana, por ejemplo, 1,453 mujeres fueron asesinadas entre los años 2000 y 2008. En el marco del Día Internacional para la Eliminación de la Violencia Contra la Mujer, UN-INSTRAW lanza un nuevo video sobre la seguridad de las mujeres latinas y caribeñas.

W Hiszpanii, kobiety brały udział w 5-tym seminarium samoobrony przeciw przemocy w rodzinie, gdzie uczono je, jak mają się obronić w niebezpiecznych sytuacjach. Trening jest nastawiony na umożliwienie obezwładnienia napastnika natychmiast, aby mogły uciec od niebezpieczeństwa.

W Chile , Artysta Hip Hop  COFLA przygotował piosenkę o tytule Femicide. Choć przeważnie teksty piosenek hip hopowych promują przemoc wobec kobiet, ten artysta pokazuje piosenkę potępiającą jak mężczyźni przechodzą od obietnic miłości i ochrony do przemocy, agresji a nawet morderstwa:

Czy w Waszym mieście,  kraju też są podobne starania i działalność? Dajcie nam znać w komentarzach, jak Wasza społeczność walczy z przemocą wobec kobiet!

“Przynajmniej jedna kobieta tygodniowo umiera na Węgrzech w wyniku przemocy w rodzinie” powiedziała Krisztina Morvai dla Centralnego Wywiadu Europejskiego w 2001, gdy opublikowała swoją książkę“Terror w rodzinie,” pracując jeszcze jako dyrektorka biura Węgierskiej Fundacji Praw Kobiet i Dzieci (w chwili obecnej posłanka parti Jobbik ). Wyżej wspomniany fakt został opublikowany przez węgierskie media kilkakrotnie, jednak wygląda na to, że do 2009 nic się w tej sytuacji nie zmieniło.

W styczniu br, podczas debaty wprowadzającej nowe prawo dotyczące przemocy w rodzinie Hungarian Spectrum bloggowało:

Prezydent Sólyom wydaje się być niezbyt przejęty, choć według socjologów przynajmniej jedna kobieta tygodniowo ginie w wyniku przemocy w rodzinie. A te statystyki nie zawierają ludzi starszych i dzieci, wobec których dokonuje się przemocy lub zabija. Był plan jakiegoś poradzenia sobie z tym problemem, lecz okazał się całkowicie nieefektywny. Policja nie może interweniować w chwili, gdy dokonuje się przemocy, i moga minąć tygodnie zanim sprawa trafi do sądu. Do tego czasu ofiary moga być już martwe. Co więcej, policja żadko kiedy reaguje. Po prostu nie chce udzielać się w “sporach rodzinnych”.  Na przykład wydaje się być bezsensem dzwonienie po policję i zgłaszanie gróźb. Odpowiedzią jest: dopóki nie ma krwii, nie możemy interweniować. Pamiętam jedną sprawę, w której takie groźby były wypowiadane przez chłopaka do swojej dziewczyny. Jej rodzina doniosła policji o sytuacji. Policja nie zareagowała. Kilka dni później dziewczyna była martwa […]

Z powodu odrzucenia ustawy w styczniu przez László Sólyoma, węgierskiego prezydenta, musiała ona zostać zmieniona, i w czerwcu Parlament Węgierski znów nad nią głosował, a w październiku weszła w życie. Prawo zmieniające regulacje ograniczenia wolności osoby oskarżonej o popełnienie aktu przemocy jest nadal krytykowane (HUN) jako niewystarczająco efektywne.

W tym miesiącu węgierskie organizacje pozarządowe przyłączyły się (HUN) do Kampanii 16 Dni Aktywizmu Przeciw Przemocy wobec Kobiet. Amnesty International Węgry założyła wydarzenie na Facebooku, gdzie opublikowano dwa pliki wideo z kampanii w 2005 roku.

Zatytułowując swój post podobnie to tytułu nowej piosenki o przemocy w rodzinie wykonywanej przez węgierską piosenkarkę Zséda(”Za drzwiami”), tegla07 pisze na swoim (HUN) blogu:

[…] Idziesz ulica i nie masz innej opcji: albo jesteś jedną z nich, albo nie. Nic innego nie możesz zrobić. Nie możesz być osoba niezależną - albo jestes z nimi, albo nie. Ale wielu ludzi, i to coraz więcej, stara się żyć tak, jakby to w ogole nie istniało. Dopóki nie okaże się, że ich najlepsza przyjaciółka, przyjaciółka przyjaciela, koleżanka, sprzątaczka czy sekretarka, reżyserka, nauczycielka, właścicielka firmy została pobita w domu…

Dlaczego? Każda sytuacja jest inna, każdy los jest wyjątkowy, ale. Ale są zasady, są granice, których nie można przekraczać. Są sytuacje, w których ‘dlaczego' zanika, i nie można się nad nim zastanawiać - a przede wszystkim osądzać.

Nie można osądzać kogoś z powodu ich 'słabości'  (słabość? ona znosi coś, czego ty zapewne nigdy byś nie mógł znieść), z powodu jej ‘bezsilności' (bezsilność? ona odbudowuje się codziennie rano z gruzów)… Jeśli ktoś jest zraniony, to tam już nie ma o czym mówić. Należy pokonać wszelkie odległości. Musisz ją przytulić, powiedzieć jej, że się liczy. Powiedzieć jej, że zasługuje na coś innego. […]

Nikt, nikt nie zasługuje na te uderzenia. Nikt, nikt nie może uważać, że może mieć własny klub prawa w domu. Nikt, nikt nie może pozwolić sobie na bezkarne poniżanie kobiety. Nikt, nigdy nie ma prawa szeptać do drugiego o cierpiącej kobiecie…Kiedy my to w końcu zrozumiemy?

Grecja uwikłana została w serię pełnych nadużyć zatrzymań emigrantów a hipokryzja do tej pory zatrzymała obiecaną przez partię socjalistyczną reformę policji. Dwa dni przed Międzynarodowym Dniem Eliminacji Przemocy wobec Kobiet, incydent policyjnej brutalności wobec matki emigrantki i jej dziecka w Atenach spowodował zamieszki i wywołał nowe obietnice rządu policyjnej reformy.

Fotoreporter i bloger Craig Wherlock przetłumaczył swoje reportaże z greckich mediów:

35 letnia kobieta z Armenii została pobita, zakuta w kajdanki i zatrzymana na oczach jej dwuletniego dziecka [..] w Atenach w ostatni czwartek [..] Kiedy podchodziła do wózka dziecka złapali ją, pchnęli na ziemię, kopali i uderzali w przekonaniu, iż stawia opór. Nieszczęśliwa matka została zakuta w kajdanki i zabrana wraz z dzieckiem do departamentu policji Aghios Panteleimonos gdzie została zatrzymana na wiele godzin.

O incydencie tym natychmiast doniosła na Twiterze Cyberela:

«Νταήδες» αστυνομικοί ξυλοκόπησαν 35χρονη http://www.enet.gr/104685 (via @enetgr) @chrisochoidis Τί θα κάνετε γι αυτό;

Minister Ochrony Obywateli Michalis Chrisochoidis został zakrzyczany domagającymi się reakcji. Na Twitterze vivian_e mówi:

@chrisochoides Υπουργέ, δεν πάει άλλο η κατάσταση με την αστυνομική βία. Πρέπει να υπάρξουν παραδειγματικές τιμωρίες. Άμεσα

Pół godziny po pierwszym tweecie biuro ministra odpowiedziało bezpośrednio do obywateli po raz pierwszy prze Twitter:

@Cyberela @diakoptis @teacherdude @asteris @magicasland μετά την καταγγελία της 36χρονης η ΓΑΔΑ διέταξε Ένορκη Διοικητική Εξέταση

… na co vivian_e odpowiada

@chrisochoidis Θα σας ρωτάμε κάθε μέρα για την πορεία της ΕΔΕ.

Później, minister ogłosił, że oficerowie odpowiedzialni za incydent będą permanentnie usunięci, i rozpoczął publiczne konsultacje w celu utworzenia specjalnego biura do monitorowania incydentów przemocy policyjnej.

Zwykły chór  “Śpiewający Skopijczycy” (po macedońsku Распеани скопјани cyrylicą a w alfabecie łacińskim Raspeani skopjani ) składa się z obywateli Skopje, którzy wyrażają swoje opinie na tematy socjalne poprzez piosenki. Spotykają się oni w każdą niedzielę w różnych miejscach stolicy Republiki Macedonii i nagrywają wideoklip, który umieszczają na kanale YouTube channel tej cywilnej grupy artystycznej Ploshtad Sloboda (”Plac Wolności”).

Chór posługuje się humorem, co widac w ich repertuaże. Zaśpiewali oni piosenkę dla dzieci “Jesteśmy Macedończykami” (Ние сме Mакедонци) [MKD] w dniu święta narodowego Dnia Rewolucji Macedońskiej, oraz występowali przed Biurem Stosunków z Grecją (de facto Ambasadą Grecji) z piosenką “Dirlada” (Дирлада) [MKD] o letniej miłości Macedończyka z Greczynką, którzy mieli problemy z wizą.

W poważniejszej tonacji Śpiewający Skopijczycy zaśpiewali również “Zabij mnie” (Убиј ме) lokalnej grupy Bernays Propaganda, w której znajdują się następujące słowa:

Не сум како тебе,
немам иста боја,
омразата е твоја
…
Не сум како тебе
затоа у-б-и-ј м-е
убиј, убиј ме.

…aby skomentowac wydarzenia związane z  pobiciem protestujących studentów na placu w Skopje kilka miesięcy temu.

Ostatni występ to Lumberjack Song Monty Pythona, związana z wycinaniem starych drzew na Bulwarze Ilinden, pomysł burmistrza Skolje, który wywołał wiele  niepokoju i frustracji[MKD] wśród zwykłych obywateli kilka miesięcy temu.

Wiadomości o tej nowoczesnej formie komentowania wydarzeń rozchodzą się głównie poprzez media socjalne , głównie Facebook, a po kilku tygodniach zwróciły na siebie uwagę tradycjonalnych mediów: dziennik Dnevnik opublikował artykuł o chórze [MKD].

Daniel Pádua był znanym brazylijskim aktywistą sieciowym. Fotografia autorstwa Cátii Kitahara w Wordpress-BR.

Brazylia straciła dziś jednego ze swoich pionierów aktywizmu na sieci. Daniel Pádua [pt] (znany również jako @dpadua na Twitterze) został ostatnio zdiagnozowany, iż jest chory na raka i przegrał walkę z tą chorobą dzisiaj rano w Brazylii. Zawsze obecny na wydarzeniach związanych z oprogramowaniem open source oraz darmowymi wydarzeniami kulturalnymi w Brazylii był osobą, do której odwoływało się wielu blogerów w swoich postach o aktywiźmie sieciowym oraz wolności słowa na Internecie.

Na blogu Wordpress-Br, Cátia Kitahara pisze [pt]:

Hoje perdemos um amigo queridíssimo, aqui da comunidade, o Daniel Pádua. Sentiremos muito sua falta, não só pelo grande talento e inteligência que ele possuia, mas principalmente pelo seu caráter. Queremos manifestar nosso carinho para sua família e amigos.

W miarę jak wiadomość ta roznosi się po sieci, użytkownicy Twittera, którzy znali jego pracę oraz poświęcenie chwalą go i żegnają się z nim po raz ostatni:

Oto hołd od Global Voices dla Daniela Pádua. Pokój jego duszy.

Hussein Mousavi, jeden z liderów irańskiej opozycji wspomniał ostatnio w wywiadzie na wideo, że kreatywnośc artystyczna ruchu ‘zielonego protestu' od czasu wyborów prezydenckich z 12go czerwca jest unikatowa w historii Iranu.  Artyści irańscy i nie-irańscy zainspirowani byli ruchem opozycyjnym obywateli Iranu i zainwestowali swój talent w twożenie projektów, plakatów, animacji i klipów wideo aby wyrazic ich nadzieję i gniew.

Oto kolekcja obrazów ‘zielonego ruchu' autorstwa Soheil Tavakoli, irańskiego artysty mieszkającego w Stanach Zjednoczonych:

Hamed Pourabedin stowrzył inne dzieło sztuki na swojej stronie na Facebooku: Tlen dla Iranu.

W miarę jak irańscy demonstranci  przygotowują się do kolejnego protestu  4-go grudnia, w Dniu Studentów Uniwesytetu (16-go dnia miesiąca Azar), zaprojektowali wiele plakatów.
“Zielonego 16-go Azar, zdobędziemy nasz Iran”

Inne podobne posty na Global Voices:

Iran: Sztuka dla protestujących
Iran: Ruch protestów inspiruje sztukę

Ponad 80 lat po pierwszej publikacji, Mein Kampf Adolfa Hitlera doczekała się publikacji w formie komiksu manga.
190-cio stronicowy tom, który sprzedany został w 45,000 kopiach w pierwszym wydaniu, opowiada w bardzo niespomplikowany sposób historię Adolfa Hitlera od dzieciństwa po początek bycia liderem Narodowej Partii Socjalistycznej.

Okładka mangi  我が闘争 (Mein Kampf)

Tom ten jest częścią serii wydawnictwa East Press, ktore wydało w przeszłości dość ciężkie prace literackie jak ‘Bracia Karamazow‘ Dostojewskiego czy ‘Kapitał‘ Marksa.
A ponieważ wydawanie  Mein Kampf jest zabronione w wielu krajach, w tym w Niemczech i Austrii, manga Waga Toso (我が闘争), bo tak brzmi tytuł po japońsku, wywołała mieszane reakcje za granicą i w Japonii podsumowane przez blogera zoffy:

注目されている背景には、
・本書の著者がナチスドイツの独裁者アドルフ・ヒトラーであること。
・そして、ドイツでは今なお本著作の出版が禁止されていること。
・さらに、内容がネオ・ナチの思想を助長するのではないかといった懸念が世間にあること。
などの事情がある。
これに対し出版社側は、
「有名な本だが、読んだ人は少ない。どんな思想があれほどの悲劇を生んだのか、『悪魔』で片付けられるヒトラーの人間の部分を知る材料になると思った」
と企画の理由を話している。

Dwie sceny z mangi 我が闘争 (Mein Kampf)

Komentując na temat tej właśnie mangi wielu blogerów cytuje artykuł opublikowany w dzienniku Asahi Shimbun 20-go września zatytułowany Wersja manga ‘Mein Kampf' jest hitem. Reakcje począwszy od krytycznych po nazwanie jej “źródłem historycznym” (売れる「わが闘争」漫画版　苦言も「歴史資料」の声も) [ja].
Ten sam artykuł, przetłumaczonyna język angielski przes tę samą gazetę, opisuje powód zakazu druku mówiąc, że “Ministerstwo Finansów Bawarii, które posiada prawa autorskie do książki, odmówiło pozwolenia przedrukowywania jej ze względu na delikatność co do ofiar okrucieństw nazistowskich”

Jednak dziennikarz Yoshio Kisa (木佐芳男), uprzednio korespondent na Niemcy dla dziennika Yomiuri Shimbun i autor essejów, w tym Problem Odpowiedzianlności Wojennej - Niemcy nie odpowiedziały za przeszłość (戦争責任”とは何か―清算されなかったドイツの過去) nie zgadza się z wyjasnieniami Asahi.

だが、発禁となっている本当の理由は、そんなきれいごとではない。出版すれば、ドイツをはじめヨーロッパ各国にいるネオナ チ組織の聖典となって、政治的な大問題となりかねないからだ。バイエルン州の州都ミュンヘンのキオスクに立ち寄れば、いくつかの極右新聞が売られているこ とに気づく。ドイツには、それぞれ数千人の動員力を持つ極右・ネオナチ組織が複数ある。当局は、彼らを刺激しないように細心の注意を払っている。

Kisa, uważając obecność i praktyczne zagrożenie ze strony grup prawicowych w Japonii za nieważne w porównaniu do tych w Niemczech i innych krajach Europejskich, równiez wypowiada się na temat publikacji takiej książki w Japonii.

日本で今、漫画版の『わが闘争』がどんな意味を持つか、どれだけの影響力があるかはよくわからない。しかし、４０年近く前の訳者の意図と漫画版刊行の意図とはそうちがわないだろう。
平野氏はこんな言葉も書いている。 　「戦争経験なき世代こそ、この書を読むべきではないだろうか。この書をくもりなき目で読み、客観的に判断することが、この世代にとって必要であり、戦後の教育を受けたものなら、十分な判断力をもって読むことができるのではないか」

Manga ukazuje Hitlera jako człowieka z obsesją oskarżającego Żydów o źródło wszelkiego zła, jakie spotkało Niemców. Główna myśl utworu jest antysemicka i jest mało prawdopodobne, że tak niedoskonała postać może prowadzić do fascynacji jego osobą.

Jak niektórzy blogerzy zauważyli, wersja manga Mein Kampf jest skrótem indeologii dyktatora i może być zamiast tego widziana jako inny sposób na zapisanie jej w historii. Musi być uzupełniona innymi źródłami jak sugeruje theternal chwaląc publikację East Press za stworzenie mangi z dzieł literatury.

何かの話題が関心を呼び、より深い議論や理解に進むことはよいことだと思う。漫画では描き切れていないヒトラー本人の『わ が闘争 』原作も読んだ方がよいし、他の関連本を読むのもよいだろう。読書はそのように進んでいくものだ。関連おススメ漫画としては、『マンガで鍛える読書力』で も紹介した水木しげるの『劇画ヒットラー (ちくま文庫) 』もよいし、手塚治虫の『アドルフに告ぐ 』はかなりのおススメだ。